news-details

श्वेता खड्का : रोजे जस्तो हुन्न जीवन

Total Share : 1.2 K Total Views : 8.5 K

पीडाहरु बटुलेर, रोई रहुँ जस्तो लाग्छ
खुसीहरु समेटेर, हाँसी रहुँ जस्तो लाग्छ
आँशु-आँशु हुन्न जीवन
खुसी-खुसी हुन्न जीवन
भेट्यो जस्तै उस्तै हुन्छ,
सोचे जस्तो हुन्न जीवन

श्वेता खड्का के बन्न चाहन्थिन् ? अतीतलाई फर्केर हेर्दा उनलाई यही प्रश्नले विथोल्छ । बुवा भन्थे, ‘आर्मी अफिसर बन्नुपर्छ ।’ उनले आफ्नै मनलाई सोधिन् । र, जवाफ त्यही पाइन् । अर्थात् आर्मी अफिसर ।

तगडा थिइन् । निर्भीक थिइन् । जुझारु थिइन् । अनि जिद्दी पनि ।

फुटबलमा रुचि राख्थिन् । तेक्वान्दो सिक्थिन् । भलिबल खेल्थिन् । ‘ब्वाईज कट’ कपाल । त्यसमाथि केटाकै जस्तो पहिरन शैली । स्वभाव र रुपरंगले संकेत गर्थ्याे, तिम्रो भविष्य फौजीमा छ । अर्कोतिर बुवा ब्रिटिश आर्मी । श्वेता आर्मी बन्ने दौडमा लागिन् । दौड, हेभिङ, सेटअपसँगै उनको दैनिकी शुरु हुन्थ्यो ।

तर, श्वेता आर्मी बनिनन् ।

उमेरको रंग चढ्दै गएपछि दौंतरीहरु भन्ने गर्थे, ‘यो त हिरोइन जस्तै छे ।’ अभिनेत्री मिथिला शर्मा साख्खै फुपू । पनौती, खोपासी टोलबाट फुपूको घर (काठमाडौं) आउजाउ भइरहने । मिथिला भन्थिन्, ‘यसको त आँखा कति राम्रो, हिरोइन बन्छे होला ।’

अन्ततः समयले उनलाई त्यही मोडमा उभ्याइदियो, जसमा उनको कुनै सपना थिएन । उनी हिरोइन बनिन् । त्यो एक अनपेक्षित घटना थियो ।

घटना यस्तो थियो ।

आर्मी बन्नकै लागि उनी दौडन्थिन्, व्यायाम गर्थिन् । एकदिन फुपू मिथिला शर्माले भनिन्, ‘फिटनेशका लागि किन दशथरी गर्नुपर्‍यो, नृत्य गर ।’ नृत्यले शरीरको समूचित व्यायाम हुन्छ भन्ने उनको बुझाइ रहेछ । फुपूकै सुझाव शिरोपर गर्दै उनी नृत्य सिक्न गइन् ।

उनी जुन इन्स्टिच्युटमा नृत्य प्रशिक्षणको लागि भर्ना भइन्, त्यो बसन्त श्रेष्ठको थियो । उनी नृत्य सिक्न थालिन् । तर, नृत्यांगना बन्न होइन बरु शारीरिक फिटनेशका लागि । किनकि भविष्यमा आर्मी जो बन्नुछ ।

You can share this post!

Total Share : 1.2 K Total Views : 8.5 K

प्रतिक्रिया